Gepost door: richardwentzel | 30 januari 2012

Waar energie samenkomt

‘Regel één: Alles is met elkaar verbonden’. Dat is zo’n beetje het eerste wat John P. Milton tegen ons vertelde toen we op de eerste dag les kregen van ‘de meester’. Deze regel zit al langer in mijn systeem en ik liet het ter kennisgeving tot me komen. Hoe anders denk ik over deze regel na de 10 dagen..

Deel één van de serie: “Waar energie samenkomt”.

John P. Milton (leraar van o.a. Joseph Jaworski, Peter Senge en Otto Scharmer) heeft een duidelijk pad naar verlichting: The Way of Nature. Er zijn verschillende manieren om tot fundamenteel inzicht te komen, deze aanpak blijkt echter bijzonder effectief. Er zijn een aantal krachten die tijdens de Sacred Passage worden samengevoegd: De kracht van een unieke (heilige) plaats in de natuur, de kracht van het alleen zijn, de kracht van een meester als begeleider en onze eigen innerlijke kracht. En oja, vasten helpt ook.

In de praktijk betekende dit voor mij: Een reis naar Todos Santos, Mexico (Baja California Sur) waar ik samen met 5 andere ‘cursisten’ eerst 2 dagen werd geïnstrueerd in Qigong en we masterclasses kregen van John, waarna we 5 dagen en 6 nachten alleen zijn geweest met de natuur – in mijn geval ergens op een rots langs de kust. Daarna nog 2 dagen ‘terugkomen in de bewoonde wereld’ en weer terug naar huis.

Todos Santos

Todos Santos is een soort oase en ligt wat mij betreft in de middle of nowhere. Lees: woestijn. Toch is het bekend bij veel Amerikanen, er wordt veel gesurfd door jongeren en overwinterd door de pensionado’s. En niet te vergeten, in Todos Santos staat ‘Hotel California’ (van de Eagles)

En denk niet dat ik in dat hotel zat… nee hoor. Wij kampeerden de eerste dagen (voor de solo) op La Via Natural – een stuk land in eigendom van John, van waaruit hij al ruim 20 jaar de Sacred Passages organiseert.

Qigong

Qigong is een onderdeel van de Chinese leer waarbij de oefeningen tot doel hebben de stroming van Qi (levensenergie) positief te beïnvloeden (bron:wikipedia). Het is ongelofelijk hoeveel energie je kunt opwekken en opslaan in je ‘lower Dantian’ en kunt gebruiken wanneer je het nodig hebt. De energie uit het universum (via je hoofd) en de aarde (via je voeten) is te ontvangen en weg te geven – in wat voor vorm dan ook. Iedere ochtend begonnen we met deze oefeningen, die we tijdens de solo combineerden met meditatie en goed bewaarde ceremoniën.

Levenslessen van John

In de middag kregen we ‘masterclasses’ van John, waarbij hij relatief eenvoudig kon uitleggen wat voor plaats we in de natuur hebben en in hoeverre we invloed hebben op wat er zich in onze werkelijkheid afspeelt (Regel 1: alles is verbonden). En als we dit willen, dat we met onszelf afspreken dat we in dit leven nog verlicht willen worden (regel 2). Plaats voor ego is er niet, het gaat echter ook niet over Lijden (Boeddhisme). Het is meer een Taoïstische benadering: “Een taoïst probeert zich niet te verzetten tegen de loop der dingen, maar daar spontaan maar wel bewust in mee te gaan. Wu Wei” (bron: wikipedia). Dit betekent ook dat wanneer we onze grootste angsten omarmen, we het makkelijker een plaats kunnen geven en er kracht uit kunnen halen. En jahoor.. het werkt. Mijn grootste opdracht was echter eerst… Ontspannen (regel 3). De basis voor nieuw bewustzijn. Tijdens de oefeningen kwam ik er steeds meer achter dat er bij mij een verband zit tussen ‘denken’ en ‘spanning’. Dwz: als ik denk heb ik lichaamsspanning. Dat is niet nodig.

No contraction, no distraction (geen inspanning en geen afleiding)

Om goed te kunnen mediteren (het uitbannen van lichamelijke activiteit, geestelijke activiteit en emotionele activiteit), is ontspanning en geconcentreerde focus belangrijk. Het is makkelijk gezegd maar tjongejonge… ik kon nog geen 3 seconden mijn aandacht ergens bij houden of mijn gedachten dwaalden af… hoever was ik heen? Ik heb uren geoefend in ontspanning (via een body scan) en geconcentreerde focus. Vooral ’s nachts trouwens – om een uur of 4 wakker en dan oefenen. Met een beetje geluk viel ik weer in slaap.

Voorbereiding voor de solo

De 5 dagen en 6 nachten die we alleen door zouden gaan brengen hadden wel wat voorbereiding nodig. Dit begon thuis, met het verzamelen van de benodigde ‘hardware’. Belangrijk onderdeel: een snake-setje. De omgeving is geliefd door ratelslangen, het snake-setje is een pomp waarmee je het gif eruit kunt zuigen. ‘Ze doen niks, als je maar niet op ze gaat staan’ zei John. ‘En ze waarschuwen eerst via hun ratel, dus ze zijn erg aardig.’ Alles mooi en wel, ik heb in mijn leven nog nooit zo voorzichtig rondgelopen. In Todos Santos vervolgens op zoek naar een parasol – die hebben ze daar niet en het werd een enorme Sombrero. Iets was nodig, het kon daar makkelijk 35 graden worden en ik wist al dat er niet veel schaduw zou zijn. Achteraf bleek het van huis meegebrachte laken veel meer effect te hebben. Fruit ingeslagen, klaar voor de solo.

De soloplaats

De ochtend voorafgaand aan de solo zijn de verschillende plekken waar we onze tent neer konden zetten verdeeld. Alle plekken zijn aan de kust gelegen, sommigen hoog op een klif, anderen op het strand. Ik had al eerder die week mijn oog laten vallen op een plek vlak bij een meditatiestoel, deze heb ik echter via ‘kop of munt’ af moeten staan. De plek waar ik uiteindelijk naartoe ben gegaan bleek grandioos. Op een klif, fantastisch uitzicht en binnen 10 minuten op het (verlaten) strand. In de buurt van mijn solo-plek zijn natuurlijk geen parkeerplaatsen, dus samen met mijn buddy Andrew heb ik eerst nog een stuk geklauterd om daar te komen. En dat met een rugzak van 20 kilo én een waterton van 19 liter. Twee keer lopen dus.

Buddy

Andrew was in de buurt. Mocht er iets fout gaan, dan konden we elkaar bereiken – met de ratelslangen in de buurt geen overbodige luxe. We hadden een signaleringssysteem bedacht waarbij we ’s morgens op een voor de ander zichtbare plaats een shirt ophingen en deze ’s middags weer weghaalden. Geen shirt of shirt niet weggehaald? Probleem! Het was prettig om een ‘buddy’ in de buurt te hebben, alhoewel er overdag ook visuele controles werden gedaan door Jenny, een begeleidster. Ik heb haar nooit gezien, dus ze verstaat haar vak. Ook lag bij de ‘drop-zone’ een plastic zakje waar we een bericht in konden doen, mocht er iets aan de hand zijn. Niet dat dit op tijd zou zijn bij een slangenbeet, maarja – gaat ook om het idee.

De solo-ervaring is een verhaal apart, met vele verrassingen, ontmoetingen en prachtige inzichten. Over angst, walvissen, vreemde bezoekers ’s nachts, synchroniciteit en de universele energie…

Lees hierover meer in mijn volgende blog.


Responses

  1. Ik ben benieuwd!

  2. Leuk eerste gedeelte. Ik was meteen geboeid om het hele verhaal te lezen, en dus ook benieuwd naar de volgende editie!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: