Gepost door: richardwentzel | 3 maart 2012

Waar energie samenkomt – deel 5: Nachtelijk bezoek

Plots schrik ik wakker. Het is midden in de nacht, de maan staat hoog aan de hemel en ik zie een schaduw langs de tent gaan. Verstijfd van de angst spits ik mijn oren – ben ik na een dag vasten al aan het hallucineren? We gaan verder met deel 5 in de serie ‘Waar energie samenkomt’. Deel 4 nog niet gelezen? Klik dan hier!

Deel 5 van de serie ‘Waar energie samenkomt’ – Nachtelijk bezoek.

De omgeving van de berg en het strand is niet altijd verlaten. De plek is ook zo mooi, dat kan ook haast niet anders. Af en toe zie ik vissers, zowel in hun bootje als met de auto op het strand. Als ik achterom kijk, in de richting van het binnenland, zie ik dat ze bezig zijn met de aanleg van wat ze in Mexico waarschijnlijk een snelweg noemen. Het is best ver weg, ik heb er geen last van. Af en toe hoor ik de vrachtwagens achteruit rijden, daarbij een piepsignaal afgevend. Het wordt een belangrijke verbindingsweg van Los Cabos naar Todos Santos, ze hebben grote plannen met het gebied. Het zal dan ook niet meer lang duren voordat de huidige solo-plaatsen niet meer gebruikt kunnen worden – grote en kleine projectontwikkelaars zien in deze kust een mooie plek om winst of nog meer winst te maken. Ze hebben goedkoop het land kunnen kopen sinds de NAFTA overeenkomst. Dit is een handelsovereenkomst tussen Mexico, Amerika en Canada waar niet alles en iedereen beter van is geworden. De (toekomstige) bebouwing in de kuststrook rukt op en verdrukt de ruige natuur naar een smalle strook strand, met als enige uitweg nog de oneindige oceaan. De bouw van de weg en de enorme Cruiseschepen die in de verte enorme wolken vuil uitstootten zorgen ervoor dat ik af en toe herinnerd word aan een wereld waar ik even niets mee te maken wil hebben.

Ik hoor het echt. Vlak naast mijn tent hoor ik koebellen! Het zijn er meerdere. Geen idee wat het zijn, maar ik hoop dat ze de scheerlijnen van mijn tentje ontzien. Als het koebellen heeft is het vast geen ratelslang, dus relax en laat ze lekker wandelen. Langzaam verdwijnt het geluid van de koebellen in de nacht.

De volgende dag, woensdag, werd duidelijk dat mijn nachtelijk bezoek een tweetal onschuldige ezeltjes waren. Deze blijken vrij rond te wandelen in de kuststrook, geen idee wat een ezel daar doet – als ze er nu waren geweest toen ik met mijn 40 kilo naar boven moest…

De ochtend en de middag met de ceremonie, het mixje en de meditatie bezig geweest. Het ritme begon me wel aan te staan, zo ook het verblijf in de natuur. Verschillende beesten kwamen steeds dichterbij, op die dag ook een ‘roadrunner’. Hij bestaat echt.  Het weer werd iets minder warm en de wind nam toe – op de berg was het noodzakelijk om de tent dicht te houden, want het stof komt echt overal.

Tekening

Die middag ben ik naar het strand gegaan om een beetje uit de wind te zijn en voor wat afleiding, want de middagen begonnen lang te duren. Niet vervelend, wel onrustig. Geheel ontspannen zitten ging nog steeds niet, ik kon maar geen goede plek vinden om te zitten én ik was vooral bezig met het kijken naar de oceaan en de walvissen die steeds minder in beeld leken te zijn. Ik was er maar druk mee. Beneden aangekomen ben ik in het zand gaan liggen en begon ik in het zand te tekenen met mijn linkerhand. Ik had werkelijk geen idee wat er ontstond en liet het volledig komen – eigenlijk was ik er met mijn gedachten niet bij. Hmmm. Dat zou overigens de eerste keer zijn die week. Eerst tekende ik de spiraal, toen werd ik  ‘even wakker’ en dacht dat het een slak zou worden. Mijn vingers gingen alweer verder. Bultje erop en vervolgens de streepjes. Ik lag op mijn zij, met mijn rechterarm om te tekening en toen zag ik het ineens.  Ik schrok ervan, of ik werd ‘wakker’. Ik lag daar, met mijn arm om de aarde met een opkomende zon en ik omarmde ze allebei. Pfff… heel bijzonder. Als je dit op het strand in Scheveningen doet komen ze vragen of het wel goed met je gaat en waarschijnlijk zou ik me ook direct kapot schamen. Hier niet. Ik was alleen, ik was weer een stapje verder.

Het begin van bijzondere laatste dagen

Ik begon steeds geoefender te worden in de Qigong oefeningen, de ceremonie en het maken van mijn wondermixje. Het was werkelijk ongelofelijk, maar ik heb geen enkel moment honger gehad. Ik was inmiddels de helft voorbij en de tekening was voor mij een soort ‘start’. De dag daarna, donderdag, zou de laatste dag zijn waarop ik zou vasten. Met mijzelf had ik afgesproken dat ik daar een speciale dag van zou maken. Niet dat ik slingers mee had ofzo, maar ik wilde dit op een andere manier doen. Als ik helemaal ‘volgens het boekje’ de ceremonie zou uitvoeren, zou ik rijst etc. moeten offeren. Dit had ik allemaal niet meegenomen, wat ik wel had waren wierrookstokjes. Helemaal meegenomen uit Nederland, gekregen van mijn moeder. Deze zou ik gaan gebruiken, ik had genoeg stokjes om in iedere richting zo’n stokje op te branden, dat leek me wel mooi.

Die avond ben ik op zoek gegaan naar een plek waar ik zou kunnen liggen en waar ik alleen maar de sterren zou zien, niets anders. Geen berg, geen zee, helemaal niets. Er zijn speciale ‘meditation beds’, dat zijn stenen die op ideale plaatsen staan en waar dit effect te zien is. Het schijnt iets overweldigends te hebben omdat er totaal geen referentie meer is. Je wordt dan als het ware ‘opgezogen’ door het universum. Ik ging op zoek niet ver buiten mijn ‘cirkel’, door John ook wel Mandala genoemd. Dit is sanskriet voor ‘cirkel’ en in deTibetaanse kunst een weergave van de kosmos. Ik heb de plek niet gevonden. Ik ben een paar keer gaan liggen, maar altijd was er iets in mijn gezichtsveld.

Dan maar weer op tijd het bed in, klaar voor de ‘speciale’ laatste vasten-dag die er aan zat te komen. En tjongejonge, wat zou dat bijzondere belevingen geven. En een nog vreemdere nacht. En daarna prachtige inzichten. Op naar de donderdag! Hierover meer in het volgende blog.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: